Net zoals andere websites maken ook wij gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek van onze website voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Bovendien kunnen wij en derde partijen hiermee eventueel advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. Bekijk onze privacy policy

Gaan vitaliteit en een chronische ziekte samen?

6 maanden geleden

Ik wil jullie graag meenemen in mijn verhaal. Door mijn ervaring te delen, wil ik laten zien dat ik met een chronische schildklierziekte een vitaal leven kan leiden en me niet slachtoffer hoef te voelen van deze ziekte. Ik werk fulltime, ben daarnaast een eigen bedrijf gestart en mijn werk is ook nog eens mijn passie waarmee ik mensen wil inspireren en bewust wil maken dat je zelf veel kunt doen om je zo energiek mogelijk te voelen. Ik zou er voor kunnen kiezen mij zo goed mogelijk te voelen door een juiste instelling van mijn medicatie en verder niet na te denken over voeding, beweging, etc. Echter voelt dit voor mij niet goed, niet natuurlijk. Ik zou graag zo min mogelijk synthetisch schildklierhormoon in mijn lijf willen en als ik daar zelf voor kan zorgen door middel van mijn leefstijl dan voelt dit voor mij niet als een opgave maar word ik daar heel blij van. De Hormoonfactor heeft mij geïnspireerd om mijn leefstijl te veranderen maar ook geïnspireerd om anderen hiermee te helpen. Wat heeft De Hormoonfactor mij gebracht, wat brengt het mij nu nog steeds en wat blijf ik ervaren door nieuwe informatie en de veranderingen die ik toepas naar aanleiding daarvan?

Hoe het begon: in augustus 2005 kreeg ik schildklierklachten. Bij een bezoek aan de huisarts, na het testen van bloedwaarden, werd bij mij een iets te langzaam werkende schildklier geconstateerd. Om dit in de gaten te houden, moest ik met een half jaar weer bloed laten prikken. Echter binnen dat half jaar werd ik begin januari 2006 gediagnosticeerd met de ziekte van Graves. Mijn iets vertraagde schildklier was een auto-immuunziekte geworden. Mijn schildklier ging steeds sneller werken en op een gegeven moment zelfs veel te snel. Eén keer na een etentje met voorgerecht, hoofdgerecht én nagerecht (normaal zou ik aan een hoofdgerecht meer dan voldoende hebben gehad) dacht ik toen ik thuis was na over wat ik nog meer kon eten, zo hoog was mijn stofwisseling. Via de endocrinoloog kreeg ik medicatie om de snelle werking van mijn schildklier af te remmen. Door deze medicijnen kreeg ik hoge koorts als bijwerking. De endocrinoloog vertelde mij dat de enige optie nu nog de zogenaamde slok, radioactieve jodium, was. Deze ‘slok’ legt je schildklier zogezegd plat. Hetgeen zou betekenen dat je de rest van je leven schildkliermedicatie moet nemen. Dit heb ik destijds zomaar aangenomen zonder mij daarnaast te oriënteren op natuurlijke manieren om mijn schildklier weer onder controle te krijgen. Bijvoorbeeld door het aanpassen van mijn leefstijl (weetje: zo’n 70% van de chronische ziekten is leefstijl gerelateerd). Ik was een echte leek op dat gebied en mijn omgeving ook.

Een paar jaar later las ik over Ralph Moorman en De Hormoonfactor. Ik ben mij wat gaan verdiepen in de relatie voeding en schildklier en ben stapje voor stapje mijn voedingspatroon gaan aanpassen. Na mijn social work opleiding ben ik vervolgens in 2016 de opleiding Trainer Hormoonfactor gaan doen. In de eerste instantie voor mijzelf. Ik wilde graag begrijpen hoe mijn schildklierproblemen zijn ontstaan. Voordat ik aan de opleiding begon, ben ik de blogs van Ralph gaan lezen. Bij het lezen over bijnieruitputting kreeg ik heel sterk het vermoeden dat dit aanvankelijk de oorzaak is geweest van mijn iets vertraagde schildklier in augustus 2005. Tijdens de opleiding en alle informatie over onze hormoonhuishouding die ik daar ontving, kreeg ik spijt dat ik destijds de slok had genomen. Na de opleiding Trainer Hormoonfactor ben ik nog meer mijn voedingspatroon aan gaan passen. Zoveel mogelijk ‘hormoonfactorproof’, te weten glutenvrij, zuivelvrij en suikervrij. En zoveel mogelijk wil zeggen 70-30%. Ik voelde me er goed bij. Als chronisch zieke werkte, en werk ik nog steeds fulltime en was en ben ik bijna nooit ziek.

Echter in augustus 2016 kwam ik ziek thuis te zitten met een burn-out. Niet zozeer met mentale klachten, behalve zo af en toe een flinke huilbui, maar meer lichamelijk. Mijn lijf was helemaal op. Aanvankelijk dacht ik dat ik een fikse griep te pakken had. Een weekje thuis en het kon wel weer. Maar na een uur op het werk kwamen de klachten net zo hard weer terug. Ik dacht op dat moment dat ik niet goed uitgeziekt was totdat ik een paar dagen later hartkloppingen kreeg. Een bezoek aan de huisarts gaf mij de bevestiging van wat ik eigenlijk diep van binnen wel wist. Een burn-out. En daar zit je dan, thuis. Ik kon niet veel. Mijn lichaam was op, opgebrand. Lezen ging ook niet. Na vijf minuten had ik het gevoel alsof er tien stoeptegels bovenop mijn hoofd lagen. Bij gesprekken voeren, kreeg ik ditzelfde gevoel. In het begin wilde ik er nog niet echt aan. Ik begreep heel goed wat er aan de hand was en zag mijn burn-out als een ‘cadeautje’. Want zoals het ging, werkte blijkbaar niet voor mij. Die boodschap was heel duidelijk. Dus moest ik dingen anders gaan doen en daar wilde ik wel meteen mee aan de slag. Maar ik mocht eerst leren om eens achterover te gaan zitten. Stil te zijn. Uit de doe en denk modus. Wat ik toen besefte, is dat alles met elkaar in verbinding staat, dat alles invloed op elkaar heeft. Ik at gezond en bewoog voldoende maar toch raakte ik burn-out door teveel stress. Het feit dat ik geen depressieve klachten had, schrijf ik toe aan de goede voedingsstoffen die ik binnenkreeg door mijn gezonde voedingspatroon. Je darmen worden ook wel je tweede brein genoemd. Wanneer je goed voor je darmen zorgt door middel van de goede voedingsstoffen kan dat een positieve invloed hebben op je gemoedstoestand.

Nu, ongeveer twee jaar na mijn burn-out, leer ik nog steeds nieuwe dingen en ben ik onlangs weer iets gaan veranderen in mijn voedingspatroon naar aanleiding van informatie uit workshops en cursusdagen die ik heb gevolgd. Het principe van de Hormoonfactor is glutenvrij, zuivelvrij en suikervrij. Tot nu toe paste ik deze leefstijl 70-30% toe. Dat wil zeggen 70% ‘hormoonfactorproof’. Ik was namelijk gek op zuivel, vooral kaas. Vanuit de hormoonfactor wordt aangeraden om dan bijvoorbeeld zuivel van de geit te nemen omdat dit zachter is voor je darmen. Wat ik aan zuivel at, was geitenyoghurt en geitenmelk (minimaal) en geitenkaas. Een aantal weken geleden heb ik geleerd dat er in deze zuivel een bepaald stofje zit wat ons lichaam niet kent en dus invloed heeft op je immuunsysteem wat ook nog eens gerelateerd wordt aan bepaalde ziekten bij veel inname. Sinds een maand of twee nu ben ik helemaal gestopt met deze zuivel. Het enige wat ik nu eet aan zuivel is eieren en ik gebruik grasroomboter om in te bakken (naast kokosolie en ghee). Daarnaast ben ik 100% glutenvrij gaan eten (heel sporadisch tijdens een lunch in de stad wilde ik nog wel eens een broodje eten, nu doe ik dat niet meer) en ik ben minder granen gaan eten. Zo nu en dan douche ik mij koud af en sport ik voor het eten. Ons lijf is genetisch niet geschikt voor de huidige Westerse voeding (ongeveer 85% van wat er in de supermarkt ligt) en sowieso niet voor de Westerse leefstijl (denk aan bijvoorbeeld bewegingsarmoede). Ons lijf is genetisch afgestemd op de oertijd. Destijds moest men eerst op zoek naar voedsel en moest men dus eerst in beweging komen om aan eten te komen. Bewegen voor het eten is iets wat ons lichaam herkent en een positieve invloed heeft op ons immuunsysteem en gezondheid.

De afgelopen twee maanden ben ik bovengenoemde veranderingen gaan toepassen en ik moet zeggen dat ik mij veel energieker ben gaan voelen. De veranderingen schijnen een positieve invloed te hebben op de werking van mijn schildklier. Ondanks dat ik ben gaan minderen in de medicatie heeft dit niet geleid tot het trager gaan werken van mijn schildklier maar eerder andersom. De werking van de schildklier luistert heel nauw. Dat wil zeggen dat wanneer de schildklierwaarden binnen de referentiewaarden vallen er nog sprake kan zijn van bepaalde klachten die horen bij schildklierproblemen. Belangrijk is dat er meerdere bloedwaarden geprikt worden die daarmee te maken kunnen hebben. Ik ben positief gestemd en voel me nog meer gemotiveerd om deze veranderingen te integreren in mijn leefstijl. Tijdens de afgelopen feestdagen ben ik een beetje afgeweken van de veranderingen en ik merk dit direct aan mijn energieniveau die dan daalt. Wanneer ik mij fit en energiek voel, ben ik een veel blijer en positiever mens maar ook veerkrachtiger en mentaal sterker. En zo wil ik graag door dit leven. Veel liefs, Marloes